Vinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.x

 

Op een mooie vrijdagmiddag , 1 oktober 1999 om 17.00 uur bij Cafe Floors in Deventer, ben ik met mijn vrienden Cor Bouman en Guus Stellwag gezellig aan het borrelen.

 

 Ik stel voor om een zangclub te beginnen, na een vreselijke gebeurtenis in mijn leven, met het repertoire van de Comedian Harmonists, waar mijn vader zo van hield. Ik wou verder met mijn leven, waarop Cor (mijn beste vriend) aan mijn vroeg:”Hoeveel zangers hebben wij nodig, en wie gaat de begeleiding doen?”. Vervolgens kwam de vraag: “Hoe zullen we de zanggroep gaan noemen?” waarop Guus Stellwag opperde: “Theo, jij wil NU verder met je leven dus: Und Jetzt Weiter”. Zo is de zangclub ontstaan, met als uitgangspunt van mij: pandjesjassen met korte broeken. Als wij dan niet konden zingen dan vielen wij ieder geval wel op door onze outfit.

Om eerlijk te zijn: ik had het repertoire zwaar onderschat. Door een weddenschap konden we gelukkig beschikken over een pianiste, Henriette genaamd, die heel bekwaam was en ons vanaf het begin  begeleidde. Het eerste concert van UJW was in Cafe Floors op 1 oktober 1999 ,en werd georganiseerd door Anke Bouman en Guus Stellwag. Deze uitdaging kon je aan dit krachtige duo wel overlaten: overal in de stad hingen affiches betreffende dit optreden. Kledij uiteraard uit de jaren 1930. Entree 33 cent met champagne. Het was onze wereldpremière en tevens een groot succes.

En nu: met onze Mirjam Wagter Smitt die ons muzikaal op eenzame hoogte brengt, geweldig, met onze vriendenclub UJW. Anke Bouman was van meet af aan de grote spil van UJW - met alles, vooral in de organisatie van optredens. Ook na de optredens is het vaak een groot feest tot in de kleine uurtjes bij haar. Het leuke van deze club is, dat iedereen veel voor elkaar over heeft. Het is een voorrecht om zolang met deze club mee te mogen draaien.

Nu nog mijn hartenwens: een keer optreden met ons allen in Hotel Adlon Berlijn. Als de Comedian Harmonists met Rudi Carrell accent, volgens Jos Paardekooper.

Op 6 oktober 2019 geven wij een concert ter gelegenheid van ons 20-jarige bestaan , georganiseerd door Anke Bouman in Bouwkunde te Deventer. Reeds fully booked. Het repertoire van de Comedian Harmonists leeft voort , het is namelijk tijdloos.

En tot slot : Ein Freund , ein guter Freund, das ist das Schönste was es gibt auf der Welt.

TS , 7 juni 2019

 

 

 

Wat doet een gepensioneerde amateur-jazzpianist in een mannenkoor, dat zich richt op het zingen van de onvergetelijke liederen van de beroemde Comedian Harmonists

(1927 tot 1934) ?

Bij een vriend uitgenodigd voor een hapje, zittend op het zonovergoten terras, meldde hij : ‘drink jij de fles maar op, want ik moet nu naar beneden om met het koor Und Jetzt Weiter te repeteren’. Na een half uur kwam hij boven en vroeg mij mee te doen. Na die paar glaasjes wijn was mijn schroom voorbij en zong ik dapper mee, zelfs 2e stem of wat er leek.

Twee weken later traden wij op in het vogeleiland in Deventer. Een ervaring rijker en een lange weg te gaan om op een beter niveau te komen. Dat is tenslotte ons allemaal gelukt.

Nu – bij het 20 jarig bestaan – blijven wij zeer enthousiast en zingen -onder perfecte leiding van Mirjam Wagter Smitt- de ‘sterren van de hemel’, doorspekt met humor. Het is toch wel zeer bijzonder dat je bij voorbeeld op een gegeven moment hand in hand staat met Liesbeth List, niet wetende dat zij slecht ziende was, in Theater Carré na ons optreden. Of dat je op een amfibievoertuig zingend het terras op rijdt van het IJsselhotel in Deventer. En als er kakelend een ei wordt gelegd bij het zingen van het lied ‘Ich wolt ich wär ein Huhn”. Niet te vergeten het opeens dansen met een aangeklede paspop in de oude Deventer schouwburg.

En dan die hoogst vermakelijke repetities bij gastvrije Anke Bouman waar menig grapje wordt ingelast in een lied. Daarom is het vaak bij een optreden moeilijk om niet in de lach te schieten bij de herinnering hoe deze onverwachte scherts tot stand kwam.

Ik ben dankbaar dat ik deelgenoot mag zijn van zo’n heerlijk koor, dat zich er op toe legt anderen en zichzelf veel vertier te brengen.

Willem Beelaerts van Blokland

18-2-2019

 

 

En dan is het al weer achter de rug, het kerstconcert van Und Jetzt Weiter. Op 13 december 2018 traden we op in de Boreel in Deventer, waar het hair-care-familiebedrijf Davines zetelt. Wat zijn we enorm gastvrij ontvangen door dit internationale bedrijf! Er werd ongelofelijk fijn met ons mee gedacht in voorbereiding op het concert.

Maar liefst 140 gasten kwamen naar ons luisteren. Het koor heeft zijn bijnaam “Vreugdekoor” zeker eer aangedaan; de spirit om samen een mooi, goed en zeer grappig optreden te doen was groot, en sloeg vanaf het eerste lied “Willkommen, bienvenu, welcome” over op het enthousiaste publiek.

Een paar mannen van UJW mochten even ‘shinen’. Onze 1e tenor Chris-Jan, in zijn prachtige solo “Youkali”, een tango-habanera van Kurt Weill, maar ook als uiterst grappig rendier in “I’m dreaming of a white christmas”.

Herman, die zijn rol van verstrooide professor met verve speelde in “Ich hab’ Fräulein Heleen baden sehn” (en met zijn tekst steevast een lettergreep achter de andere zangers aan kwam) was bijzonder grappig en zette de toon voor een geestdriftig en enthousiast concert.

Jos, die op dreef was als kerstengel van Drs. P, als handrasp-ist in Onkel Bumba aus Kalumba, als alcoholist in het tragikomische Lied “Father’s a drunkard and mother is dead” – maar die ook nog eens een gedicht heeft geschreven en voorgedragen over Davines, onze gastheer.

En wat was het weer ontroerend om met zijn allen “Gute Nacht Freunde” te zingen, mèt het publiek. Meer saamhorigheid bestaat bijna niet!

Nieuwsgierig geworden naar het gedicht van Jos? Hieronder komt het!

 

 

Het schaap Veronica gaat voor Davines

zeer vrij naar Annie M.G. Schmidt

 

 

'Kom', zei het schaap Veronica, 'ik ga d'r even lekker uit,

er zit op de Boreel een réuze leuke zaak,

die goed is voor je skin en ook nog voor je huid,

je ziet al aan het logo: die luitjes hebben smaak!'

'Is dat niet', zei de dominee, 'gewoon een dameskapper?

Nou ja, ik vraag het maar, ik zeg geen nee geen ja...'

'En toch ga ik naar binnen,' zei Veronica toen dapper,

'Ik hou het op een mix van haircare en cosmetica.'

De dame aan de balie wou, dat zag je zó,

voor de klandizie door het vuur gaan.

Veronica kreeg meteen een kopje kruidenthee cadeau,

dat was volgens die dame sustainable én duurzaam.

'Wij zitten in New York, Parijs, altijd op top-locatie;

in Hong Kong - en dan zeg ik niks te veel -,

in Mexico en Londen, en voor de variatie

ook nog in Deventer, op de Boreel.'

Het schaap Veronica kreeg meteen een goed idee:

als ze die Obrador van Mexico, en Trump en Mark Rutte

bij Davines zou noden, met Macron en premier May,

dan konden die gezellig samen effe tutte, in alle pays en vree...

Maar toen zag ze, want ze keek opeens naar boven,

warempel, dat waren toch de dames Groen?

ze kon aanvankelijk haar ogen niet geloven,

maar waagde toch te vragen, wat díe hier nou kwamen doen.

'Nou ja zeg, dat is me ook een vraag!',

zeiden de dames Groen hoogst verontwaardigd,

'wij komen hier al jaren, réuze graag,

en die meisjes zijn ook altijd réuze aardig.'

'Ik denk', zei toen de dominee, en hij kreeg zowat een kleur,

'je bent op je huid eigenlijk nooit uitgeleerd.

En het is ook goed voor tegen de sleur.'

'Nou', zei het schaap Veronica, 'is ú effe geavanceerd!'

'Ja, 't trekt ongemerkt', zeiden de dames Groen, 'in al je open poriën;

tenminste, naar onze ervaring en jarenlang visie

En 't is ook goed voor tegen de kalóriën,

én voor Davines z'n klandizie.'

'Wel wel', zei het schaap Veronica, 'is 't heus,

wat gaat er in een mens zijn lijf allemaal niet rond!'

'Hoho', zeiden de dames Groen, 'het is een vrije keus

het is geen moeten, maar wel reuze gezond.'

'Ik geloof', vulde de dominee hen geheel vrijwillig aan,

'je leeft maar één keer hier op aard.

Straks gaan we met z'n allen naar de hemel, óf de maan,

en dan is zo'n uurtje Davines me wel wat waard.'

'Nou, al kost het u een hele dag, denk er eens over na.

Misschien iets voor de kerstdagen', zei 't schaap Veronica.

 

JP, Kerstconcert UJW bij Davines, 13 dec. 2018

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 

Dit liedje zing je niet maar zo,

pas op dat je niet lacht.

Veronika der Lenz ist da

is komisch en doordacht.

 

Hun muzikale erfenis

is zeer gevarieerd

en van klassieke werken

is vaak geadapteerd.

 

Ook Sonja, Isabella

en die schöne Frau Helène

zijn zeer pikant en onderhand

geliefd bij iedereen.

 

Dit liedje zing je niet maar zo,

je wringt het uit je keel.

De zaal is stil bij “Irgendwo”

het blijft emotioneel.

 

Je zingt de dromen uit die tijd:

geluk bij ieder thuis,

en dan het mooiste “auf der Welt”

verlost van ’t hakenkruis.

 

Dit liedje zing je niet maar zo,

je moet het wel bewaren.

Je mag het zien als een cadeau

uit lange bange jaren.

 

Hen werd heel bruut de mond gesnoerd

door een hypocriet racist,

maar zij hebben hem overleefd

als Comedian Harmonist.

 

Chris-Jan, september 2018

 

 

 

Zingende mensen gaan zich beter voelen, volgens muziekprofessor Grenville Hancox. Hij is medeoprichter van een instituut dat het effect van kunsten, met name muziek, bestudeert op welzijn en gezondheid van zowel individuen als groepen.

Hancox acht bewezen dat er van alles beter gaat in ons lijf als we zingen. Het is een manier om emoties te reguleren. Er zijn aanwijzingen dat zingen helpt bij het omgaan met chronische pijn. Zingen bevordert de zuurstofopname, is gunstig voor het cardiovasculaire systeem, het zou stress verminderen en bacterievorming in de luchtwegen tegengaan door een betere ‘ventilatie’. De zingende mens zou kortom alerter zijn, relaxter en minder vaak verkouden.

En dan heeft Hancox het nog niet eens over de bijdrage van humor.

Daar wij als leden van het koor Und Jetzt Weiter met name het repertoire zingen van de ‘Comedian Harmonists’ is een subtiele komische twist in het lied of in de performance een extra element. De voorpret alleen al! Komt dat zien!

Dick 2

 

 

 
 Impressies

Wat direct opvalt wanneer je ons koor ziet optreden is onze outfit. Vanaf het begin hebben we gemeend dat we ons moesten onderscheiden door ons voorkomen.De keuze om het repertoire van de Comedian Harmonists opnieuw voor het voetlicht te brengen maakte dat we ook goed keken naar hun optredens. Op oude beelden zie je de zangers van de Comedian Harmonists optreden in een smetteloos avondkostuum. Jacquet of rokkostuum, dat was de vraag. Wij hebben er uiteindelijk voor gekozen om in een soort combinatie op te treden, maar dan wel met een twist (zoals veel bij ons met een twist gebeurt). We namen een jacquet, knipten de pijpen af en completeerden dat met mooie kousen met een kwastje en een overhemd dat meer bij een rokkostuum past. Zo zien we er nog steeds uit: onberispelijk, onderscheidend en met dat onvermijdelijke stukje humor. Als we nu opkomen dan is toch de eerste aanblik een groep mannen in kostuum, maar met blote knieën! Publiek dat ons nog niet eerder heeft gezien moet even lachen, maar snapt ook gelijk dat het bij ons optreden niet alleen om de zang gaat (hoe die ook is verbeterd de laatste jaren), maar om de totale performance. En onderscheidend zijn we zeker. Als je in Deventer en omgeving spreekt over Und Jetzt Weiter dan hoor je steevast: ”dat zijn toch die mannen in die korte broeken?” Voor ons als zangers is het gewoon geworden. We krijgen hooguit wat extra aandacht van het vrouwelijk gedeelte van het publiek. En dat doet ons natuurlijk goed. Gaan we extra mooi van zingen.

Ik hoop dat we nog veel optredens krijgen en ons publiek evenzo vaak een blik op onze knieën mogen gunnen. Wij blijven Und Jetzt Weiter: een vreugdekoor dat het publiek vermaakt met mooie liedjes en verrassende humor. En die knieën!

 Dick1. 

 

 

 

Impressies

 

Intro.

Zomaar wat impressies van een voorzitter van een enthousiast koor dat nu zo’n 19 jaar bestaat. Op 1 oktober 1999, in de vorige eeuw dus, begonnen zes mannen met Und Jetzt Weiter. Nu zijn we met z’n negenen.

‘Ik neurie nog regelmatig over de schöne Gabriella aus Germanien. Men heeft zich zorgen gemaakt over de kortmaking van mijn broek waarvan de pijpen werden afgeknipt. Het verlies is overkomelijk en niet in verhouding tot de eer om een leuk wijsje te mogen meezingen’. Dit schreef Dirk Meerburg in 2012 na het concert in de Leeuwenbergkerk in Utrecht ter ere van zijn afscheid. Een van de vele concerten die wij vanaf de oprichtingsdatum hebben gegeven bij bijzondere gelegenheden op bijzondere plaatsen. Hij mocht meezingen, maar ‘die Hose’ moest wel tot op de knie.

Zo zongen we in Carré, bij het carnaval in het Duitse Wesel, tijdens de internationale Hanzedagen in Herford, in het kerkje van Warmenhuizen, maar ook in Deventer en omgeving: Bouwkunde, de Fermerie, Braakhekke en Boode in Bathmen, de synagoge, De Deventer schouwburg, het IJsselhotel aan de overkant, de Roeterdshof in Diepenveen, de Lebuinuskerk en de Mariakerk en nog veel meer.

Optredens bij verjaardagen of jubilea van koorleden, kerstconcerten, het jaarlijkse concert, of gewoon zomaar. En dat nu al zo’n tien jaar onder de bezielende leiding van Mirjam Wagter Smitt. Zonder haar waren we niet geweest wat we nu zijn. En datzelfde geldt voor ‘onze manager’ Anke Bouman, vrouw van een van de oprichters van het koor, Cor Bouman. Cor is helaas te vroeg overleden. Anke is vanaf het allereerste begin onze steun en toeverlaat.

Ik ben bij het koor aangetreden in juli 2005, samen met Dick Siewertsz van Resema. Dick 2 in de wandeling omdat er ook een Dick 1 is. Zo ben ik Theo2. Theo Sterling, Theo1, is de andere oprichter van UJW. Zingen geeft kleur aan het leven!

TB, 13 mei 2018.

 

 

 

Ondeugend
‘Naughty boys zijn jullie’, vertelde mij ooit een dame uit het publiek. Compleet
verbaasd vroeg ik haar natuurlijk naar het hoe en waarom van haar opmerking.
‘Jullie hebben allemaal iets qua uitstraling waardoor je ziet, dat jullie plezier
hebben in het zingen.
Het plezier in zingen, daar is het ooit om begonnen in 1999. Als ‘Vreugdekoor
Und Jetzt Weiter’. Pianiste Henriëtte Prins (vers van het zwols conservatorium)
ging met 6 heren aan de slag om er een verdienstelijk niveau uit te krijgen. Met
als doel: het zingen van het repertoire van dé ‘Duitse boysband uit de jaren 20-
30 van de vorige eeuw, de Comedian Harmonists. Uiteraard waren we ons
ervan doordrongen, dat het doel wel erg hoog gegrepen was. De toenmalige
leden van de Comedian Harmonists waren stuk voor stuk geoefende zangers.
Sommigen waren ook muzikaal academisch geschoold.
Dit vormde echter geen beletsel voor de groep enthousiaste Deventenaren (en
twee uit verre ommelanden). Henriëtte kreeg ons (met haar klassieke
achtergrond) aan het zingen! De eerste twee-stemmige partijen kwamen op
tafel; menig zweetdruppeltje werd geplengd en wenkbrouw gefronsd. Met
name in de beginjaren steeg het ‘Comedian’ vér uit boven het gemiddelde
zangniveau.
Gaandeweg steeg het ‘muzikale gehalte’ en werden ook de zangpartijen steeds
uitdagender. Met de komst van onze huidige pianiste Mirjam Wagter Smitt
kwam een nieuw elan in het koor. Meer jazzy-achtige arrangementen én steeds
een tandje hoger. In 2014 kreeg Und Jetzt Weiter de kans om op te treden in
Carré. Wat een sfeer, wat een ambiance.
Zangtechniek is erg belangrijk voor ons geworden. Met een goede techniek kun
je gewoon zóveel meer. Zo blijven we groeien, naar mooie nummers en mooie
optredens. We veroorloven ons vandaag de dag ook nog wel geintjes; daar gaat
het in een vreugdekoor tenslotte om!
MK – april 2018
 
 
 
 

Boop-boop-a-doop

The wars within, vertaald als Alleen de wolken (2014), van de Duitse historicus en journalist Philipp Blom gaat over het Interbellum, de jaren tussen 1918 en 1938. Ieder hoofdstuk beschrijft één jaar, en ieder jaar is geconcentreerd rondom één thema dat zich min of meer in dat jaar voordeed. Het hoofdstuk '1928' bij voorbeeld heet 'Boop-boop-a-doop!' Dat waren de woorden waarmee Broadway-ster Helen Kane in dat jaar haar succesnummer 'I wanna be loved by you' eindigde. Nou ja, woorden: het was meer de ultieme verleidingskreun, die dan ook zijn uitwerking niet miste: hoe verander je een nummer in een nummertje, zogezegd.

       'Boop-boop-a-doop!' is gewijd aan de flappers, de vrijgevochten vrouwen die film en theater in de roaring twenties bestormden, en passant iedere man veroverend die op hun pad kwam. Ook de oude wereld liet zich niet onbetuigd. Berlijn werd, met zijn cosmopolitische cultuur, het nieuwe centrum van swingend Europa, amper tien jaar na het einde van de Grote Oorlog. Vandaar dat in dat hoofdstuk ineens ook de Comedian Harmonists opduiken. Hun repertoire, schrijft Blom, bestond immers voor een aanzienlijk deel uit liedjes met een dubbele bodem, een tikkie ondeugend ('Veronica, der Spargel wächst!'), met een nostalgische knipoog naar het romantische verleden.

       Toen, na een tweede verwoestende wereldoorlog, de westerse wereld andermaal uit de as herrees, maakte de populaire muziek voor een tweede keer een twist: rock 'n' roll vaagde de flappercultus, inclusief de charleston, de crooners en de harmonieuze herenzanggroepjes met een reuzenzwaai van het toneel. Veronica leefde nog even voort in de naam die Hendrik ('Bull') Verweij - stiekem liefhebber van de Comedian Harmonists - aan zijn illegale popzender gaf.

       En Philipp Blom? Hij vertelt aardig over dat ooit zo beroemde herensextet. Maar het onderschrift bij een foto van de Comedians luidt: 'Victoria, der Lenz ist da'.

dec. 2017 - JJP

 

Uitgelicht